Przypadłość ta, w ukryciu czeka cierpliwie na większość kobiet. Gdy w pewnym wieku zbliżają się one do granic jej rządów, chciwie obłapia je swoimi ramionami i nie wypuszcza do momentu, gdy osiągnie swój cel. Spotkanie z nią jest nieuchronne. Jedyną bronią w rękach kobiet mogą okazać się środki zapobiegawcze. Czym jest owa zmora i jak panie powinny się przygotować, aby skutecznie się jej przeciwstawić? Istnieje kilka odpowiedzi rozwiewających obawy.

Menopauza pod mikroskopem

Wiele kobiet z przestrachem oczekuje spotkania z menopauzą. Zdajemy sobie również sprawę z tego, że nasze pełne dramaturgii wprowadzenie nie podniosło ich na duchu. Postaramy się jednak złagodzić ten efekt. Odpowiedzmy sobie na podstawowe pytanie, czym jest menopauza. W terminologii medycznej znana jest jako klimakterium, potocznie jest to przekwitanie. Oznacza to po prostu tyle, że po tym etapie życia, kobieta nie jest już zdolna do dalszego wydawania na świat potomstwa. Często panie nie są przerażone tym, z czym wiąże się menopauza, ale przypadłościami, jakie ją poprzedzają.

Towarzyszą jej przede wszystkim uczucie niepokoju, wahania hormonalne (nieuzasadniony niepokój, napadu płaczu, histerie, rozdrażnienie) i częsta depresja, zaburzenia koncentracji, suchość pochwy i spadek estrogenów, które powodują zmniejszenie śluzu szyjkowego, bóle głowy i mięśni, oddawanie moczu z większą częstotliwością oraz bardzo wstydliwe nietrzymanie moczu (inkontynencja), kołatanie serca, uderzenia gorąca i pocenie się, a także przewlekłe zmęczenie.

Wbrew domysłom niektórych przedstawicieli męskiego grona, menopauza nie przebiega tak jak co miesięczna przypadłość kobiet: nie rozpoczyna się jednego ustalonego dnia i nie trwa kilku dób. Z reguły klimakterium rozpoczyna się pomiędzy 45, a 55 rokiem życia kobiety, jednak zaobserwowano, że płodność zaczyna zanikać nawet do dziesięciu lat wcześniej.

Pijmy na zdrowie!

Podczas spotkania z lekarzem z pewnością otrzymamy wiele informacji na temat naszej przypadłości oraz tego jak od teraz powinnyśmy sobie z nią radzić. Niewątpliwie jest to duża zmiana, a więc nasze życie może się nieco rozregulować – już samo zachwianie emocjonalne wywołane przez niestabilną prace hormonów może przysporzyć problemów dojrzałej kobiecie. W pierwszej kolejności możemy otrzymać propozycję leczenia hormonalnego. Ma ona na celu uzupełnienie estrogenu i progesteronu. Ta tzw. hormonalna terapia zastępcza zadba o poprawę samopoczucia kobiety, ustabilizuje równowagę, a także zniweluje działanie przykrych objawów. Stosowanie takiego leczenia zapobiega m.in. chorobie wieńcowej, miażdżycy, osteoporozie oraz (co cieszy panie) wpływa pozytywnie na układ moczowy, ośrodkowy układ nerwowy, skórę oraz śluzówkę. Ale jak wszystko, i ten sposób leczenia ma swoje wady: aby przyniósł zauważalne korzyści, powinien być stosowany ok. 5 lat, jednak okres dłuższy niż 5-7 lat jest niezwykle ryzykowny i może przyczynić się do powstawania zmian nowotworowych.

Chcąc uniknąć takiego losu, możemy wybrać naturalną alternatywę, czyli leczenie fitoestrogenami. Są to estrogeny roślinne, które wprowadzone do organizmu kobiety łączą się z jej receptorami i zaczynają pełnić taką samą funkcję jak jej własne hormony. Terapię tą należy rozpocząć już ok. 35 roku życia pod ścisłym nadzorem lekarza. To nie wszystkie sposoby na walkę z klimakterium. Jej nieprzyjemne symptomy osłabiać możemy również samodzielnie.

Co brać na menopauzę w domowym zaciszu? Mamy do dyspozycji trzy zioła na menopauzę, które są niezastąpione w trakcie ataków gorąca czy zmian nastroju. Pierwszym z nich jest niepokalanek. Naukowcy nie wykryli w nim hormonów, jednak zawiera on substancję oddziałującą na przysadkę mózgową w taki sposób, aby samodzielnie regulowała pracę układu hormonalnego. Naturalne preparaty na menopauzę z niepokalanka możemy przygotować w dwóch wersjach. W pierwszym przypadku jego suszone i zmielone owoce zalewamy spirytusem 1:1, wstrząśniętą mieszankę odstawiamy na tydzień. Po tym okresie zażywamy łyżeczkę dwa razy dziennie, aby złagodzić uderzenia gorąca.

Druga opcja nie wymaga dodatku alkoholu: owoce zalewamy szklanką wrzątku, a następnie odstawiamy na ok. 20 minut do zaparzenia. Przecedzony napar pijemy 2 razy dziennie po pół szklanki. Niepokalanek uspokaja, łagodzi stany depresyjne, a także ma działanie antynowotworowe. Kolejne preparaty ziołowe na menopauzę wykonać możemy z dzięgielu chińskiego. Roślina ta zawiera m.in. wapń, magnez, fosfor, potas, cynk i witaminy np. A, B2, B9, B12 oraz E. Stabilizuje on gospodarkę hormonalną oraz pomaga utrzymać w dobrej kondycji narządy rodne i ośrodkowy układ nerwowy.

Przyjmuje się go w postaci naparów lub nalewek ziołowych. Ostatnią propozycją jest korzeń pluskwicy. Napary z niego pobudzają do pracy narządy płciowe, a także działają rozkurczowo i tonizująco, niwelują również stany zapalne. Wypróbować możemy nie tylko te herbatki ziołowe na menopauzę. Mieszanka szałwii i mięty pieprzowej wpłynie na uderzenia gorąca i nadpotliwość, wywar z korzenia kozłka, dziurawca, szyszek chmielu uspokoi nerwy, natomiast napar z głogu i serdecznika zapobiegnie nadciśnieniu.

Nie taka menopauza straszna

Według prowadzonych na bieżąco badań wynika, że wyżej wymienione objawy menopauzy nasilają się, kiedy pacjentka ma problemy z nadwagą, dlatego dbając o swoje zdrowie i lepsze samopoczucie należy wziąć pod uwagę nie tylko leczenie samo w sobie, ale i prawidłowy styl życia. Ważne jest, aby wprowadzić do swojego codziennego trybu racjonalną dietę i ćwiczenia dopasowane do stanu zdrowia. Treningi powinny przynosić efekty (poprawiać kondycję oraz pracę organizmu), jednak nie powinny być zbyt męczące. Przeforsowanie organizmu może przynieść skutki odwrotne do zamierzonych. Najbezpieczniejsze w tym okresie będzie np. pływanie, jazda na rowerze czy nordic walking.

Zajęcia te wpływają również na aspekt relaksacyjny, więc korzyść jest podwójna. Zajęcia odprężające ciało i ducha mają duże znaczenie na tym etapie życia kobiety, stąd opcja specjalnie dostosowanych zajęć jogi, tai chi czy medytacja. Indywidualnie należy również ćwiczyć mięśnie kegla (przydatne z powodu nietrzymania moczu u niektórych pacjentek). Mimo obniżonego libido warto nie rezygnować z życia erotycznego- menopauza jest jedynie początkiem kolejnego rozdziału, a nie końcem historii. W przypadku diety, najlepiej jest skonsultować diagnozę z dietetykiem.

Z pewnością opierać się ona będzie na warzywach i owocach, chudych produktach odzwierzęcych, a także artykułach zawierających duże ilości błonnika, potasu, magnezu, wapnia czy żelaza. Dla lepszego przyswajania poszczególnych minerałów, należy ograniczyć spożycie kofeiny, a także rabarbaru, szczawiu i przede cukrów i soli.

Podsumowanie

Wejście w stan przekwitania uznaje się moment, kiedy od ostatniej miesiączki minął ok. rok. Rozpoznać można również wtedy pierwsze oznaki menopauzy. Aby potwierdzić swoje przypuszczenia, należy udać się niezwłocznie do lekarza ginekologii, który zastosuje odpowiednie leczenie. Należy pamiętać, że kobiety stosujące używki (alkohol, kofeina, papierosy) mają większe szanse na wczesną menopauzę.